[av_one_full first min_height=” vertical_alignment=” space=” custom_margin=” margin=’0px’ padding=’0px’ border=” border_color=” radius=’0px’ background_color=” src=” background_position=’top left’ background_repeat=’no-repeat’ animation=” mobile_breaking=” mobile_display=”]
[av_textblock size=’18’ font_color=” color=” av-medium-font-size=” av-small-font-size=” av-mini-font-size=” admin_preview_bg=”]
خسارت توقف خودرو در زمان غیر استاندارد در تعمیرگاه در دوره تضمین
آیا میدانید خسارت توقف خودرو در زمان غیر استاندارد در تعمیرگاه در دوره تضمین چگونه محاسبه میشود؟
برای پاسخ به این سوال باید مواد ۱۷ و ۱۸ آیین نامه اجرایی قانون حمایت از مصرف کنندگان خودرو را مطالعه کنید.
ماده۱۷ـ عرضهکننده موظف است چنانچه رفع عیوب خودرو در دوره تضمین که ناشی از خسارت حاصل از حادثه و یا تصادف نباشد و بیش از دو روز کاری یا زمان استاندارد تعمیرات تأیید شده به طول انجامد، به تأمین خودرو مشابه جایگزین در طول مدت تعمیرات و در صورت عدم امکان، پرداخت خسارت حق توقف خودرو به شرح مفاد این آییننامه اقدام نماید. تبصره۱ـ مدت زمان توقف خودرو، برای پرداخت خسارت در دوره تضمین و دوره تعهد به ترتیب بعد از دو و هفت روز کاری و یا زمان استاندارد تعمیرات تأیید شده، برای کلیه روزهای توقف خودرو در نمایندگی اعم از تعطیل و غیرتعطیل بدون در نظرگرفتن فرآیندهای داخلی سازنده و واردکننده و نیز واسطه خدمات پس از فروش و یا نمایندگی مجاز آن، آغاز و در روزی که نمایندگی مجاز پس از انجام تعمیرات لازم، آمادگی تحویل خودرو به مصرفکننده را اعلام نماید، پایان مییابد. در هر صورت مدت زمان توقف خودرو به دوره تضمین یا تعهد خودروی مربوط اضافه میشود.
تبصره۲ـ در صورت مراجعه مصرفکننده برای رفع عیب تکراری به همان نمایندگی مجاز و یا هریک از نمایندگیهای مجاز دیگر برای بار دوم و یا بیشتر، زمان توقف خودرو از بدو تاریخ پذیرش خودرو برای پرداخت خسارت محاسبه می گردد.
تبصره۳ـ در صورتی که عیوب موجود در هر یک از مجموعههای خودرو که به تشخیص مرجع رسیدگی کننده موضوع ماده (۳) قانون موجب بروز حادثه یا تصادف و یا آلایندگی بیش از حد مجاز هوا گردد، خدمات مربوط مشمول ضوابط این ماده بوده و بر عهده عرضهکننده خودرو می باشد.
ماده ۱۸ـ ضوابط پرداخت خسارت توقف خودرو به استثنای خسارات ناشی از موارد حادثه و تصادف به شرح زیر است: الف ـ خودروی سواری: از زمان تحویل خودرو به نمایندگی مجاز به ازای هر روز توقف مازاد، به میزان یادشده در ماده (۱۷) این آییننامه به مقدار پانزده ده هزارم (۰۰۱۵/۰) بهای خودرو به عنوان هزینه توقف توسط عرضهکننده به مصرفکننده پرداخت می شود.
ب ـ خودروی عمومی (تاکسی، وانت، ون): از زمان تحویل خودرو به نمایندگی به ازای هر روز توقف مازاد به میزان یاد شده در ماده (۱۷) این آییننامه به مقدار دو هزارم (۰۰۲/۰) بهای خودرو به عنوان هزینه توقف توسط عرضه کننده به مصرفکننده پرداخت می شود.
پ ـ خودروی سنگین (مینیبوس، میدل باس، اتوبوس، کامیونت، کامیون و کشنده): به ازای هر روز توقف مازاد به میزان یاد شده در ماده (۱۷) این آییننامه به مقدار یک هزارم (۰۰۱/۰) بهای خودرو به عنوان هزینه توقف توسط عرضهکننده به مصرفکننده پرداخت می شود.
ت ـ موتورسیکلت: به ازای هر روز توقف مازاد به میزان یاد شده در ماده (۱۷) این آییننامه به مقدار یک هزارم (۰۰۱/۰) بهای موتورسیکلت به عنوان هزینه توقف توسط عرضهکننده به مصرفکننده پرداخت می شود.
تبصره۱ـ در صورت عدم توافق طرفین نسبت به مبلغ خسارت توقف خودرو، مراتب با کسب نظر کارشناس رسمی دادگستری انجام میپذیرد.
تبصره۲ـ عرضهکننده موظف است رأساً یا از طریق واسطه خدمات پس از فروش خود پس از اخذ مدارک مثبته در مورد احراز مالکیت خودرو، نسبت به پرداخت خسارت توقف خودرو درکمتر از پانزده روز اقدام نماید.
تبصره۳ـ در صورتی که توقف خودرو ی سنگین بیش از یک ماه به طول انجامد، با موافقت کتبی مصرفکننده برای هر روز توقف خودرو مازاد بر یک ماه، عرضهکننده ملزم به پرداخت دو ده هزارم بهای خودرو علاوه بر مقدار قبلی میباشد.
مقررات فوق به طور کامل در کتاب قوانین تصادفات وبیمه توسط نشر روشنی به چاپ رسیده است.
[/av_textblock]
[/av_one_full]